|
Reguliere thuishulp
Toen mijn handicap (waarvan we toén nog
dachten dat het slechts een beperking van voorbijgaande aard was) net ontstond,
schakelden wij de reguliere thuiszorg in, via de plaatselijke stichting voor
thuiszorg. Op zich was dat, voor de korte termijn, een prima oplossing voor mijn
gezin. Eerst kwam er een dame voor een intake-gesprek bij ons thuis langs. Zij
inventariseerde wat de aard van mijn beperking was en wat er bij de
samenstelling van ons gezin, het werk van mijn man en de mogelijkheden van
eventuele mantelzorgers voor hulpvraag lag.
Daarop kregen we vrij snel (binnen een week)
een hulpverleenster toegewezen, die ons zou komen helpen. Helaas bleef het niet
bij één hulpverleenster, maar werd er tussendoor gewisseld (bijvoorbeeld wanneer
'onze' hulpverleenster ergens anders even harder nodig was dan bij ons). We
hadden ook weinig tot geen inspraak wie ons zou komen assisteren, het was maar
afwachten wie er door de stichting thuiszorg gestuurd werd. Zo hebben wij heel
wat hulpverleners zien gaan en komen, hetgeen voor mijzelf al niet prettig was
(inmers het was steeds weer wennen aan een nieuw persoon, steeds weer opnieuw
alles uitleggen, etc.) maar voor de kinderen was het zéker rampzalig, immers
jonge kinderen hebben vastigheid en consequente begeleiding nodig en dat was dus
erg lastig met steeds wisselende hulpen.
Het Persoons Gebonden
Budget
Toen ik helemaal genoeg had van de moeizaam
verlopende hulpverlening, wees iemand van een patiëntenorganisatie op de
mogelijkheid van het Persoons Gebonden Budget (PGB). Ook hiervoor kwam er na
aanmelding bij het regionale zorgkantoor een indicatiestelster. Net als bij het
intakegesprek voor de reguliere thuishulp, maakte zij een inventarisatie voor de
benodigde hulp. Tegenwoordig wordt de indicatiestelling, zowel voor een PGB
alsvoor de reguliere thuishulp, door de RIO's (Regionaal Indicatie Orgaan)
gedaan. Beiden worden ook betaald uit hetzelfde potje; De A.W.B.Z. (Algemene Wet
Bijzondere Ziektekosten). In plaats van een
hulpverleenster, kreeg ik nu voor ieder geďndiseerd uur een bedrag, waarvoor ik
zélf mijn hulp kon inkopen. De te indiceren hulp was in verschillende categoriën
verdeeld (bv. huishoudelijk, verpleegkundig, verzorgend, etc.) en iedere
categorie heeft een eigen uurbedrag. Net als bij de reguliere thuiszorg is er
een inkomensafhankelijke eigen bijdrage, vastgesteld door het Centraal
Administratie Kantoor (C.A.K.) Na de
indicatiestelling werd het advies gehonoreerd met een te besteden budget, door
het zorgkantoor in mijn regio. Vanaf toen kon ik dus aan de slag met het regelen
van hulpverleners. Ik kon nu meer zélf bepalen wie er op welke tijden en op
welke manier mij en mijn gezin kwam ondersteunen. Er waren verschillende
manieren waarop ik mijn hulpverlening kon regelen.
Via een bemiddellingsburo
Ik kon via een thuiszorgcentrale of bemiddellingsburo mijn hulp inkopen. Dit zou
als voordeel hebben dat zíj op zoek zouden gaan voor mij naar een in ons gezin
passende hulpverlener. Ook bij eventuele vakantie of ziekte zou het buro dan
proberen voor vervanging te zorgen. Er zou een overeenkomst van opdracht tussen
het buro en mij afgesloten moeten worden, waarbij het buro de werkgever van de
hulpverlener zou zijn. Er zaten echter ook enkele nadelen aan; De zorg die ik
per uur in zou kopen was veel duurder dan wanneer ik het zelf zou regelen (door
de overheadkosten die dergelijke buro's maken) én vaak werd er ook met een
zorgplan gewerkt, waarin verslag gelegd werd van alles betreffende
bijzonderheden in ons gezin, overdracht van werkzaamheden en dergelijke. Daar ik
echter mans genoeg was (en nog ben) om zelf voor eventuele overdracht van
werkzaamheden e.d. te zorgen, vond ik deze papieren rompslomp niet nodig.
Zelf werkgever worden
De tweede mogelijkheid zou zijn dat ik zelf op zoek ging naar hulpverleners.
Voordeel hiervan was dat ik helemaal zélf een keuze kon maken wie er voor mij
zouden komen werken. Het betekende wel dat ik vacatures moest plaatsen (bij het
regionale arbeidsburo) en sollicitatiegesprekken moest voeren. Na een eventuele
geschikte kandidaat gevonden te hebben moest er een arbeidsovereenkomst
afgesloten worden tussen de hulpverlener en mij, waarin o.a. werktijden, aard
van de werkzaamheden, salaris, etc. in afgesproken werden. Ik zou dan dus zelf
werkgever worden. De salarisadministratie liep via de instatie die mijn budget
beheerde (dus in het begin KPMG en later de SVB).
Ik heb beide manieren uitgeprobeerd; eerst begonnen met het regelen van mijn
hulpverlening via een (particulier) thuiszorgburo en later ben ik het zelf gaan
regelen, dus via een vacature mensen geworven, sollicitatiegesprekken gehouden
en daaruit de best bij ons gezin passende mensen uit geselecteerd.
Mijn man als hulpverlener
Inmiddels hebben we een team van 5 hulpverleners dat met elkaar de boel hier
draaiende houdt. Eén van die hulpverleners is mijn man. In het begin wel een
raar idee dat mijn man bij mij 'in dienst' was, maar inmiddels is het eigenlijk
heel vanzelfsprekend geworden. Het ging om impopulaire uren (iedere ochtend van
7.00-8.30 uur, vind daar maar eens iemand voor) Hij heeft op zijn 'vaste
werk' voor voorlopig de periode van één jaar 8 uur per week zorgverlof
opgenomen. In deze 8 uur begeleid hij in de ochtend onze 3 kinderen bij het
opstaan, wassen en aankleden, ontbijten en naar school gaan. Deze uren betaal ik
hem uit via het PGB. Verder hebben wij ervoor gekozen dat we niet een aparte
hulpverlener in de avond laten komen om mij op bed te helpen (waar ik heel wat
hulp bij nodig heb), maar dat mijn man dit doet. Dit heeft als voordeel dat ik
niet op een vaste tijd naar bed hoef, immers mijn hulpverlener; mijn man, is er
altijd. Nadeel is wel dat áls hij 's avonds eens weg wil, dan moeten we dus voor
vervanging zorgen, maar dat is tot op heden altijd gelukt, door goede afspraken
met de overige hulpverleners te maken.
Uitzendburo voor noodgevallen
Voor het geval één (of meerdere) van mijn hulpverleners ziek zou worden of met
vakantie gaat, heb ik een overeenkomst van opdracht gesloten met uitzendburo
Tempo Team. Tot op heden zijn zij er altijd in geslaagd om voor vervanging te
zorgen. Door vooraf een gesprek met de medewerker van het uitzendburo gehad te
hebben, weten zij inmiddels precies wat voor iemand er het beste in ons gezin
past. Zij houden hier zoveel mogelijk rekening mee. Natuurlijk weet ik dat
wanneer ik op zeer korte termijn iemand nodig heb (bv. omdat één van m'n
hulpverleners plotseling ziek geworden is) dat ik dan minder 'eisen' kan stellen
aan de door Tempo Team in te zetten persoon, dan wanneer het ruim vooraf (bv.
bij vakantie v/d hulpverlener) geregeld kan worden. Tempo Team heeft dan meer
tijd om iemand te selecteren die goed in ons gezin past. Inmiddels hebben we
zelfs een 'vast' persoon die, wanneer zij 'beschikbaar' is, bij ons ingezet
wordt. Dit is zowel voor deze hulpverleenster als voor ons gezin erg prettig.
Budgethoudersvereniging Per Saldo
Gelukkig stond ik niet alleen voor het opstarten en regelen van mijn PGB en de
papiermassa die erbij komt kijken. Het is in het begin namelijk best een hoop
geregel. Ik zeg altijd: "Het is een hele berg (papiermassa etc.) waar je tegenop
moet klimmen. Maar als je eenmaal aan de top bent, rol je vlot weer naar
beneden". Als het eenmaal loopt, dan loopt het prima.
Ik (ieder ander met een PGB, of wie overweegt budgethouder te worden) kan voor
raad en daad altijd terug vallen op budgethouders vereniging Per Saldo. Hier kon
ik modelcontracten krijgen, advies en zo nodig juridische ondersteuning. Zij
geven 6 keer per jaar een nieuwsbrief uit met de laatste (vaak belangrijke)
wetenswaardigheden en/of wijzigingen betreffende de regeling PGB en informeren
zo nodig hun leden tussendoor rechtstreeks over eventuele belangrijke zaken die
niet kunnen wachten totdat de nieuwsbrief uit komt. Ook is er een internetsite
waar men on-line voor informatie terecht kan.
Per Saldo heeft een serie folders uitgegeven,
die elk een onderdeel van het PGB behandelen in duidelijke begrijpelijke taal.
Zij hebben een telefonische informatielijn die van maandag t/m donderdag tijdens
kantooruren te bereiken is op telefoonnummer 030-2304066.
Actief betrokken geraakt bij Per Saldo
In een later stadium ben ik zelf actief betrokken geraakt bij Per
Saldo als bestuurslid en nog later als oprichtster van een regiosteunpunt waar
mensen dicht bij huis terecht konden voor informatie en ondersteuning. Inmiddels
is er een landelijk dekkend netwerk van regionale steunpunten. Vanuit deze
steunpunten worden inmiddels ook regionale bijeenkomsten georganiseerd, waar
budgethouders, naast een interessant thema dat besproken wordt, elkaar kunnen
ontmoeten en ervaringen uitwisselen. Op de ledenvergaderingen wordt, naast het
officiële gedeelte, ook altijd een thema behandeld. De mensen van Per Saldo
hebben veelal zelf een handicap of anders een sterke affiniteit met mensen met
een handicap. Ik heb de mensen bij Per Saldo leren kennen als een club 'warme,
betrokken mensen'.
Salarisadministratie
In de beginfase, toen het PGB nog maar net bestond, werd het budget beheerd door
budgethoudersvereniging Per Saldo, die dit uitbesteed hadden aan
administratiekantoor KPMG. Een paar jaar later regelde een apart kantoor van de
Sociale Verzekerings Bank (SVB) dit. Zij deden dus ook de salarisadministratie
voor de budgethouders. Sinds 1 april 2003 zijn er weer veranderingen opgetreden
in de uitvoering; vanaf dat moment krijgen budgethouders het bedrag in eigen
beheer op hun eigen rekening (afhankelijk van de hoogte van het budget in
termijnen van een jaar, een kwartaal of eens per maand). Voor mensen die zelf
werkgever in z'n volle omvang zijn, kunnen de salarisadministratie (inhouden en
afdracht van premies, etc) op eigen verzoek nog steeds kosteloos uitbesteden en
laten regelen door de SVB. Daar ik startte met
gebruik maken van het PGB toen het nog maar net bestond, heb ik, samen met mijn
hulpverleners, álle denkbare 'kinderziekten' doorlopen. Ondanks alle
opstartproblemen heb ik nooit spijt gehad van het feit dat ik mijn hulp ben gaan
regelen via het PGB.
Ik zou nooit anders meer willen dan mijn hulp regelen via het
PGB
Per Saldo heeft op hun folder in één zin
mooi verwoord waarom: Ik ben nu weer
`Baas is eigen huis´
|
